Zo heb je een gezonde zoon, zo ligt hij als een ziek vogeltje in een heus ziekenhuisbed!
Donderdagmiddag kwam hij bleekjes en met buikpijn uit school. Nou ja, kan! Er heersen tenslotte allerlei griepjes... Als hij het weekend maar weer opgeknapt is want ik heb een crea-weekend in Friesland in de planning. Heerlijk even niet voor iemand zorgen en alleen maar uitrusten en een beetje quilten en kletsen met 5 vriendinnen. Hoe anders kan het lopen in het leven?!
Na een hele nacht gespookt te hebben valt het me vrijdagochtend op dat hij nog altijd erg wit is en steeds dezelfde plek(McBurney) op zijn buik aanwijst waar de pijn zit. Ook houdt hij steeds zijn rechterbeen wat opgetrokken. Tja, iets van binnen zegt me dat dit zijn blindedarm is... Ik ben geen dokter maar mijn moedergevoel overwint! Ik breng vlug Zara naar school, haal even gauw boodschappen voor het hele weekend en bel om 9u. de huisarts. Die wil dat ik meteen kom en plant ons er tussendoor. Helaas wordt de dokter even weggeroepen voor een spoedgeval maar Youp zit wel prima en Teus en Cato spelen lief in de wachtkamer. Tegen half 11 is de dokter terug die bevestigd mijn vermoeden en belt gelijk de spoedeisende hulp in Hoorn om te vertellen dat we er aan komen. Ik rees naar huis om een luiertas en dubbele wandelwagen voor de kleintjes te halen en kom om 10 voor 11 in het ziekenhuis aan.
Eerst bloed- en urinetesten. Youp doet het geweldig! Héél slim van mij laat ik hem nl. bij de ingang van het ziekenhuis plassen. Hoe moet je dan 5min. later in een potje plassen?
Ook het bloedprikken laat hij rustig over zich heen komen. Zolang ik maar duidelijk uitleg wat er gebeuren gaat...
Tegen 12u belt mijn vriendin Tanja of ik inmiddels al iets geregeld heb voor de kleintjes. Nee sorry... Zelfs Nic is niet bereikbaar!
Ze komt vrolijk de kleintjes halen en ik kan me volledig concentreren op Youp! Fijn!
Nic heeft inmiddels gebeld voor iets heel anders en reageert geschrokken als ik vertel dat we in het ziekenhuis zitten. Hij komt zo gauw mogelijk uit Amsterdam naar ons toe.
De testen geven aan dat er ergens een ontsteking zit dus we mogen naar boven voor een echo.
De dokter vindt het een erg mooi plaatje maar het is minder goed nieuws voor ons. Er zit een steentje in de uitgang en er achter zit een grote blaas met vocht. Met spoed wordt er een operatie ingepland. We worden overgebracht naar de kinderafdeling en om 16u. ligt Youp in de OK.
Na een dik uur van wachten in de ouderkamer wordt er gebeld dat hij klaar is en mag ik naar de recovery. Wat ziet mijn mannetje er uit... Hier breekt toch even mijn hart en loopt er een traan over mijn wang. De schrik zit er toch wel in!
Alles is goed gegaan en er is niets geknapt!!! Wat een opluchting!!!
Ik heb lekker een nachtje bij hem op de kamer geslapen en zaterdagmiddag kwam de dokter langs en was erg tevreden om te zien dat Youp inmiddels 4 bruine boterhammen weggewerkt had en ook al lopend aan de overkant van de gang was gaan plassen.
Het litteken zag er goed uit en had helemaal niet gelekt dus tegen half 3 waren we weer thuis!
Vandaag gezellig visite gehad en Youp doet het prima. We hebben zelfs vanavond het gourmetstel op tafel gehad omdat we vandaag 10 jaar getrouwd zijn.
Morgen wil hij lekker een ochtendje naar school om te vertellen wat er allemaal gebeurt is dit weekend. Hij hoopt deze week halve dagen te kunnen doen en dan volgende week lekker voorjaarsvakantie en daarna kan hij er weer helemaal tegenaan!
Hahaha, wat zijn die kleintjes toch ongelooflijk sterk! Als ik dat litteken van ruim 5cm op zijn buik zie, ga ik spontaan krom lopen...
